مهدی قلیزاده، مدیر توسعه و نوسازی ناوگان سازمان راهداری و حملونقل جادهای با بیان اینکه حملونقل بینشهری در دو بخش کالا و مسافر شرایط متفاوتی دارد، گفت: «در بخش حملونقل مسافر بینشهری، از حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ دستگاه اتوبوس فعال، ۸ هزار و ۶۰۰ دستگاه فرسوده و ۳ هزار دستگاه در آستانه فرسودگی قرار دارند. در بخش حملونقل مسافر بینشهری، از حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ دستگاه اتوبوس فعال، ۸ هزار و ۶۰۰ دستگاه فرسوده و ۳ هزار دستگاه در آستانه فرسودگی قرار دارند. وضعیت در بخش مینیبوس حتی نگرانکنندهتر است و نزدیک به ۹۶ درصد ناوگان فعال این بخش از سن فرسودگی عبور کردهاند.»
وی افزود: «وضعیت در بخش مینیبوس حتی نگرانکنندهتر است و نزدیک به ۹۶ درصد ناوگان فعال این بخش از سن فرسودگی عبور کردهاند.»
قلیزاده با اشاره به اقدامات انجامشده برای تامین مالی نوسازی گفت: «طی دو سال گذشته سازمان راهداری از محل منابع در اختیار خود در بانکها برای نوسازی ناوگان اتوبوسی اهرمسازی کرده است.»
قلیزاده تاکید کرد افزایش اسقاط ناوگان حملونقل میتواند ظرفیت سرمایهگذاری برای ورود ناوگان جدید را فراهم کند؛ چراکه تا زمانی که خروج ناوگان فرسوده از چرخه به اندازه کافی اتفاق نیفتد، ورود محدود اتوبوسهای جدید نمیتواند ساختار ناوگان را به شکل محسوسی اصلاح کند.
وی با تاکید بر ضرورت تعیین منطقی نرخ بلیت گفت: «در بخش مسافری، نرخ بلیت باید بهگونهای تعیین شود که هزینههای ضروری ناوگان را پوشش دهد؛ چراکه افزایش بیش از حد قیمت بلیت، با توجه به ارزان بودن سوخت، میتواند مسافران را به استفاده از خودرو شخصی سوق دهد.»
قلیزاده با اشاره به وجود بیش از ۵۲۰ هزار دستگاه کامیون و کشنده فعال در کشور گفت: «۱۶۰ هزار دستگاه از این ناوگان طی سه سال گذشته به ناوگان اضافه شده؛ درحالی که ظرفیت سالانه حمل کالا از سال ۱۴۰۲ تاکنون حدود ۶ میلیون تن ثابت مانده است.»
به گفته وی، نبود ضوابط مشخص برای محدودیت تردد ناوگان فرسوده، علاوهبر افزایش مصرف سوخت و تشدید چالشهای ایمنی، موجب ایجاد مازاد ناوگان نسبت به حجم بار شده و زمینه رقابت ناسالم، دلالی و دامپینگ را فراهم کرده است.
